Στέκομαι εδώ, κοιτάζοντας ένα μικρό παραθαλάσσιο χωριό μπροστά μου. Ο ήλιος κρύβεται πίσω από τα σύννεφα και βάφει το τοπίο με ένα απαλό, χρυσαφένιο φως. Τα παλιά σπίτια και τα δέντρα λούζονται σε αυτή τη ζεστή λάμψη, σαν να κρατούν την ανάσα τους στη γαλήνη του απογεύματος. Στον ορίζοντα, ένα πλοίο προχωρά αργά μέσα στην ήρεμη θάλασσα, σαν σκέψη που πλανιέται ήσυχα στο μυαλό μου. Αυτή τη στιγμή, νιώθω τον χρόνο να κυλά πιο γλυκά, καθώς συλλογίζομαι πόση ομορφιά κρύβεται στις ήσυχες ώρες της ημέρας.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Τα σχόλια θα ελέγχονται από την συντονιστική επιτροπή ελέγχου σχολίων του Blog μας!